+ نوشته شده توسط سرافراز در 91/04/07 و ساعت 1 |

                                         

 

                                           نماز و حرم امام حسین    

ابو الحسن (ع) فرمود: زياد من دوست دارم براي تو آنچه را براي خود دوست دارم و آنچه براي خود ناخوش دارم براي تو هم ناخوش دارم نمازت را در حرم مكه و مدينه و كوفه و نزد قبرحسين تمام بخوان امام صادق ع فرمود: درچهار موضع نمازت را تمام بخوان در مسجد الحرام و مسجد رسول و مسجد كوفه و حرم امام حسين                                                                              وسائل قبولی نماز در حرم حضرت
اگر انسان زائر، حق امام را شناخته و با معرفت و ولايت او در كنار قبر مطهرش نماز گذارد، مورد قبول حق تعالي قرار مي‏گيرد. چنانكه امام صادق (ع) در شأن و مقام كسي كه به مرقد و بارگاه شريف حضرت مشرف شده و نماز بخواند، فرمود: خداوند متعال اجر نمازش را قبولي آن قرار مي‏دهد

                      تربت امام حسین ع برای درمان بیماری ها
روايت شده كه هر گاه يكي از شما خواهد كه بردارد تربت را به اطراف انگشتان بردارد و قدر آن مثل نخود است پس ببوسد آن را وبر هر دو ديده بگذارد و بر ساير بدن بمالد و بگويد:
اللهم بحق هذه التربة و بحق من حل بها و ثوي فيها و بحق جده و أبيه و امه واخيه و الائمة من ولده و بحق الملائكه الحافين به الا جعلتها شفاء من كل داء و برءا من كل مرض و نجاة من كل آفة و حرزا مما اخاف و احذر.ترجمه دعا: خدايا بحق اين تربت و بحق هر كه در آن وارد شده و اقامت گزيده در آن و بحق جدش و پدرش و مادرش و برادرش و امامان از اولادش و بحق فرشتگاني كه گرد اويند كه بگرداني آن را درمان هر درد و بهبودي از هر بيماري و نجات از هر آفت و حرز از هر چه بيم دارم و بهراسم.و نيز روايت شده كه هر گاه تربت را بخوري يا به كسي بخوراني بگو:بسم الله و بالله، اللهم اجعله رزقا واسعا، و علما نافعا، و شفاء من كل داء، انك علي كل شي ء قدير.به نام خدا و بذات خدا، خدايا بگردانش روزي واسع و دانش سودمند و درمان هر درد بدرستي كه تو بر هر چيز توانايي
.
وسائل الشيعه، شيخ حر عاملي، ج 10 ص 549.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/30 و ساعت 19 |
 

 

 

 

 

نماز امام حسين (ع) در حوائج

 

امام حسين‏ عليه السلام براي برطرف شدن مشكلات و برآورده شدن حاجت‏ها، نمازي چهار ركعتي با ويژگي‏هاي زير را سفارش مي‏فرمود: 


قال الامام الحسين‏ عليه السلام: تُصَلِّي أرْبَعَ رَكَعاتٍ تُحْسِنُ قُنُوتَهُنَّ وَ أَرْكانَهُنَّ، تَقْرَأُ في الْأولي اَلْحَمْدَ مَرَّةً، وَ (حَسْبُنَا اللهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ) سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَ في الثَّانِيَةِ اَلْحَمْدَ مَرَّةً، وَ قَوْلَهُ: (ماشاءَ اللهُ لاقُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ إنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالاً وَ وَلَداً) سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَ في الثَّالِثَةِ اَلْحَمْدَ مَرَّةً، وَ قَوْلَهُ: (لا إِلهَ إلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إنّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ)  سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَ في الرَّابِعَةِ اَلْحَمْدَ مَرَّةً، (وَ اُفَوِّضُ أَمْري إلَي اللهِ إنَّ اللهَ بَصيرٌ بِالْعِبادِ) سَبْعَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ تَسْأَلُ حاجَتَك.


امام حسين‏ عليه السلام فرمود: چهار ركعت نماز كه قنوت و اركان آن را به نيكي بجا آوري،

در ركعت اوّل حمد 1 بار و «حسبنا الله و نعم الوكيل» 7 بار خوانده شود.

در ركعت دوم - حمد 1 بار و «ما شاء الله لا قوّة الاّ بالله »  7  بار،

در ركعت سوم حمد 1 بار و «لا اله الاّ انت سبحانك انّي كنت منَ الظّالمين»    7 بار.

و در ركعت چهارم حمد 1 بار و «افوض أمري الي الله انّ الله بصير بالعباد»     7  بار سپس حاجت خود را از خدا بخواه

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/30 و ساعت 19 |

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/29 و ساعت 15 |


                                      قرآن، نماز، امام حسین


اگر قرآن در آغاز بزرگ ترين سوره ي خود (بقره) مي فرمايد: الّذين يؤمنون بالغيب و يقيمون الصلوة  و همچنين در كوچك ترين سوره ي خود (كوثر) از نماز سخن به ميان مي آورد، امام حسين عليه السلام آن را اقامه مي نمايد. اَشهد انّك قد اقمت الصلوة
اگر قرآن مي فرمايد: و اركعوا مع الراكعين  ، امام حسين عليه السلام نماز را با جماعت آن هم در برابر صفوف دشمن برگزار مي كند.
اگر قرآن نحوه ي اقامه نماز در ميدان جنگ را به پيامبر صلّي اللّه عليه و آله آموزش مي دهد؛ و اذا كنتَ فيهم فاقمت لهم الصلوة فلتقم طائفةٌ منهم معك... ، امام حسين عليه السلام در ميدان جنگ نماز را اقامه مي فرمايد.
اگر قرآن نماز را به عنوان يك منبع انرژي زاي غيبي معرّفي و مؤمنان را امر به استعانت از آن مي فرمايد: استعينوا بالصبر و الصلوة  ، امام حسين عليه السلام نيز در بحبوحه ي جنگ و مشكلات آن، از نماز استعانت مي جويد.
اگر قرآن اقامه ي نماز را در اوّل وقت سفارش مي فرمايد؛ اقم الصلوة لدلوك الشمس ، امام حسين عليه السلام نماز ظهر عاشورا را در اوّل وقت اقامه فرمودند.
اگر حضرت عيساي مسيح عليه السلام تا زماني كه نفس دارند، مأمور به اقامه نماز شده اند؛ و اوصاني بالصلوة و الزكوة ما دمت حيّا ، امام حسين عليه السلام نيز تا آخرين لحظه همراه نماز است.
اگر قرآن از كساني كه تجارت آنها را از نماز غافل نمي سازد، ستايش ‍ مي كند؛ رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر اللّه و اقام الصلوة راجع به امام حسين عليه السلام چه بايد گفت كه حتّي حفظ جان هم او را از نماز غافل نساخت.

 

 

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/28 و ساعت 19 |

                                                    سجده بر تربت


قَالَ الصَّادِقُ(ع):السُّجُودُ عَلَي تُرْبَةِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع)
اولین سجده كننده بر تربت
اوّل كسي كه تسبيح تربت امام حسين(ع)را درست كرد، امام سجّاد(ع)بود و آن را در برابر يزيد مي‏چرخاند. يزيد عصباني شد و گفت:أَنَا أُكَلِّمُكَ وَ أَنْتَ تُجِيبُنِي وَ تُدِيرُ أَصَابِعَكَ بِسُبْحَةٍ فِي يَدِكَ. الدعوات، ص61
از روي استنباط اخبار و احاديث مستفاد مي‏شود اول كسي كه در نماز بر خاك حسين «عليه‏السلام» سجده كرد، حضرت امام زين‏العابدين علي بن الحسين «عليه‏السلام» بود، كه پس از فراغت از دفن پدرش و اهل بيت و اصحاب، آمد مشتي از خاك قبر پدر جمع كرد و در كيسه‏اي گذارد و بر آن نماز مي‏خواند و از آن مهر و تسبيح ساخت، و همان تسبيحي كه در شام در هنگام وارد شدن بر يزيد مي‏گردانيد، از تربت خاك پدرش حسين سيدالشهداء «عليه‏السلام» بود. يزيد پرسيد: اين چيست كه در دست مي‏گرداني؟ امام سجاد فرمود: در خبري از جدم پيغمبر خدا «صلي الله عليه و آله و سلم» شنيدم كه فرمود: هر كس تسبيحي در بامداد همراه داشته باشد و دعاي مخصوصي بخواند، پيوسته ثواب آن تسبيح به او مي‏رسد، هر چند تسبيحي نگويد.
و چون حضرت امام زين‏العابدين با اهل بيت به مدينه بازگشتند، فرمود: به آن خاك تبرك و تيمن جسته به آن سجده نمودند، و بعضي از بيماران مدينه خانواده‏ي خود را به آن خاك معالجه مي‏فرمودند. و اين سيره نزد علويين و اتباع آنها و شيعيان و دوستان آنها اشاعه يافت. بنابراين اول كسي كه بر خاك حسين «عليه‏السلام» نماز خوانده و آن را به صورت تسبيح استعمال كرده، حضرت امام زين‏العابدين «عليه‏السلام» است
و از آن به بعد همه‏ي ائمه و خاندان بني‏هاشم و قريش و شيعيان تبعيت كرده از خاك كربلا مهر و تسبيح ساختند، و بر آن تبرك و تيمن مي‏جستند.
شيخ حر عاملي از ديلمي روايت مي‏كند كه گفت: حضرت جعفر بن محمد صادق «عليه‏السلام» سجده نمي‏كرد مگر بر خاك قبر حضرت سيدالشهداء «عليه‏السلام»، و در موقع تذلل و اظهار بيچارگي خود در درگاه پروردگار بر آن خضوع و خشوع و سجده مي‏نمود، و اولاد و احفاد را وصيت به سجده بر خاك حسين «عليه‏السلام» مي‏فرمود، و تبرك به آن خاك را سر موفقيت مي‏دانست. بدين جهت از زمان حضرت صادق يك قرن نگذشت كه شيعيان از خاك حسين «عليه‏السلام» لوحه‏هائي مي‏ساختند كه امروز به مهر شهرت يافته، و در سجده، جبين بر آن لوحه‏ها مي‏گذاشتند.
در «وسايل» از حضرت حجة بن الحسن «عجل الله تعالي فرجه الشريف» روايت كرده كه: حميري نامه‏اي حضور آن حضرت نوشت در خصوص سجده بر لوحه خاك قبر حسين «عليه‏السلام» سؤال كرد. امام دوازدهم مرقوم فرمودند: «جايز و فضيلت در آن است». وسپس از استعمال تسبيح تربت كربلا سؤال كرد، همان جواب را دادند.
بنابراين معلوم مي‏شود در قرن سوم يعني زمان حضرت حجت و در غيبت صغري مهر ساختن از خاك حسين و نماز بر آن تربت خواندن معمول بوده است.


+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/28 و ساعت 19 |

نيايش را با صوت جلي خواند 

صفاي سينه صافي دلي خواند

چه شوري ظهر عاشورا به پا كرد 

نمازي كه حسين بن علي (ع) خواند

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/28 و ساعت 19 |

                                    اذان درعاشورا

 اذان نماز
صبح عاشورا حضرت امام حسين عليه السلام خود اذان و اقامه گفته و نماز صبح را با اصحابشان خواندند.هم چنین اذان ظهر را نیز حضرت اباعبدالله‏ عليه السلام گفتند. (توجّه به مستحبّات در سخت‏ترين شرايط)قابل توجه است كه امام حسين در صبح روز عاشورا آخرين روز عمرش ‍ اقتدا به پدر بزرگوار خود كرده و همانگونه كه اميرالمؤمنين عليه السلام در صبح نوزدهم ماه مبارك رمضان خود اذان گفتند امام حسين عليه السلام هم در صبح عاشورا با داشتن مؤذن مخصوص خودشان                                                      
 تعیین مؤذن
شخصي به نام حجاج بن مسروق همين كه از هجرت امام حسين(ع)به مكّه آگاهي شد به مكّه و از آنجا تا كربلا همراه و مؤذّن حضرت(ع)و در عاشورا شهيد شد. او اهل كوفه و از ياران حضرت علي(ع)بود. قبل از شهادت به ميدان رفت. ضربه‏ها ديد و بدنش غرق در خون خدمت امام آمد و گفتگويي كرد و به جبهه برگشت و شهيد شد                                               

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/28 و ساعت 7 |

                        اولين شهيد نماز در جبهه كربلا


عموم مورخين گفته اند كه: سعيد بن عبدالله حنفي، سينه و سر و صورت خود را سپر آن حضرت و ياران او قرار داد تا نماز بخوانند و چون زخم ها بر بدن او فراوان شد و نتوانست روي پاي خود بايستد بر زمين افتاد، در حالي كه مي گفت: اللهم العنهم لعن عاد و ثمود و ابلغ نبيك مني السلام وابلغه ما لقيت من الم الجراح فاني اردت بذلك ثوابك في نصره ذريه نبيك صلي الله عليه وآله و سلم؛
يعني خدايا! ايشان را همانند قوم عاد و ثمود از رحمت دور گردان و پيامبرت را از طرف من درود فرست و اين درد و زخمي را كه به من رسيد به او ابلاغ فرما؛كه هدف من در اين كار ياري فرزند پيامبر تو بود
آنگاه روي خود را به سوي امام حسين عليه السلام كرد و عرض كرد، اوفيت يابن رسول الله؛يعني آيا به عهد خود وفا كردم؟
امام حسين عليه السلام فرمود: نعم انت امامي في الجنه؛يعني آري! تو در بهشت پيش روي من هستي به دنبال اين سخن بود كه روح از بدن او پرواز كرد و در بدن او سيزده تير مشاهد كردند و اين غير از زخم ها و ضربه هاي بود كه بر او وارد شد بود

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/27 و ساعت 19 |

               وضوي خاضعانه امام حسين (ع)


كان الحسين بن علي عليه السلام اذا توضا تغير لونه وارتعدت مفاصله فقيل له في ذلك فقال: حق لمن وقف بين يدي الملك الجبار ان يصفر لونه و ترتعد مفاصله؛
امام حسين عليه السلام وقتي وضو مي گرفت رنگش پريده و پاهايش مي لرزيد.علت اين كار را پرسيدند فرمود: سزاوار است براي كسي كه در مقابل خداي با جبروت ايستاده رنگش زرد شود و پاهايش بلرزد.
لا يامن يوم القيامه لا من خاف الله في الدنيا
در روز قيامت تنها كسي امنيت خواهند داشت كه در دنيا از پروردگار خويش پروا داشته باشند.

 

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/25 و ساعت 0 |

                                                 احب الصلاة

چه ضرورتی داشت امام حسین درمیان سپاه دشمن، روز عاشورا نماز ظهر بخواند تا عده‏ای از یارانش به این خاطر شهید شوند؟


نماز عمود خیمه دین و استوارترین رشته پیوند میان بنده و مولا است.1 مؤمن با نماز شناخته می‏گردد و با نردبان آن تا عرش خدا بالا می‏رود و قدم بر بساط قرب می‏گذارد. ۲نماز راه اُنس با خدا و روشنی بخش چشمان پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم است.3 نماز اولین و آخرین سفارش پیامبران علیه السلام است.4 نماز بازدارنده از آلودگی و زشتی‏ است 5. و حتی بی‏روح ‏ترین و ناقص ترین نماز، سدی میان انسان و گناهان است.6 «معاویه بن وهب» از یاران حضرت صادق علیه السلام از ایشان می‏پرسد: برترین چیزی که بندگان را به خدا نزدیک می‏سازد و محبوب‏ترین کار در نزد خداوند چیست؟ حضرت فرمود:   «ما اعلم شیئا بعد المعرفة افضل من هذه الصلاة»؛ «بعد از شناخت خداوند، چیزی را با فضیلت‏تر از نماز نمی‏دانم».7. اگر نهضت جاوید حسین بن علی علیه السلام برای اقامه حق و زنده کردن دین خدا و رها ساختن آن از چنگال خرافات و هواپرستان ستمگر است و عمود دین خدا، نماز است؛ چرا نباید نگهبان دین و شریعت محمدی‏صلی الله علیه وآله وسلم عمود دین را در عرصه خونین کربلا و در برابر هجوم بی امان و ناجوانمردانه دشمن با خواندن نماز عشق، محکم و استوار سازد؟ «ابو ثمامه صیداوی» - که در محبت مولایش حسین علیه السلام سر از پا نمی‏شناسد - در ظهر عاشورا، در میان حلقه تنگ محاصره دشمن، خدمت امام علیه السلام می‏رسد و فرا رسیدن وقت نماز ظهر را به یاد امام علیه السلام می‏آورد و آرزو می‏کند بعد از خواندن نماز به امامت مولایش، به دیدار معبودش بشتابد. امام حسین علیه السلام در پاسخ او می‏فرماید: «نماز را به یاد من آوردی، خداوند تو را از نمازگزاران قرار دهد».8 حسین بن علی علیه السلام و تنی از یارانش در برابر تیرهایی که از سوی دشمن می‏آمد، نماز ظهر را به جا آورد وعده‏ای از یارانش به هنگام نماز به خاک و خون افتادند و بر بال شهادت به دیدار دوست شتافتند.صحنه عبادت، مناجات و تلاوت قرآن امام علیه السلام و خاندان و یاران بزرگوارش در شب عاشورا، زیباترین نمایش بندگی است. ابا عبدالله علیه السلام درس عشق ورزی به نماز و راز و نیاز با معبود را از پدر بزرگوارش فرا گرفته است. ابن عباس در گرما گرم جنگ صفین، آن حضرت علیه السلام را دید که سر را به سوی آسمان بلند کرده و در انتظار چیزی است. پرسید: یا امیرالمؤمنین؛ آیا نگران چیزی هستید؟ فرمود: آری، منتظر رسیدن وقت نماز می‏باشم. ابن عباس گفت: در این وقت حساس نمی‏توانیم دست از جنگ برداریم و مشغول نماز گردیم.امیر مؤمنان علیه السلام فرمود:   «انما قاتلناهم علی الصلوة» ؛ «ما برای نماز با آنها می‏جنگیم».به راستی وقتی رهبران و پیشوایان ما در صحنه خون و جهاد، این چنین ارزش و جایگاه نماز را پاس می‏دارند و نماز را به تمام معنا در آن شرایط سخت و طاقت فرسا، این گونه به پا می‏دارند، آیا سستی و سهل انگاری نسبت به نماز برای ما - که به دور از آن صحنه‏های دشوار و در دامن آسایش هستیم - روا است؟ آیا منطقی و قابل قبول است که نسبت به آن پاکان و برگزیدگان، اظهار عشق و محبت کنیم و خود را پیرو و مطیع آنان بدانیم، آن گاه نمازی را که سرلوحه اعمال آنان است و جنگ و جهاد و فداکاری ایشان برای زنده نگه داشتن و برپا داشتن آن است، جایگاه واقعی خود را در زندگی ما نداشته باشد؟!از خود بپرسیم در نماز و دعا و تلاوت کتاب خدا، چه رمز و رازی و چه لذّتی نهفته است که امام حسین علیه السلام با وجود این که حسرت یک آه را بر دل دشمن گذاشت و شعار «هیهات مناالذلة» او - که در تابلو عشق با خطی خونین بر سینه آسمان نصب شده و به همه جهانیان درس جنبش و آزادگی و پایداری می‏دهد - در عصر تاسوعا که لشکر نفاق به طرف خیام امام علیه السلام روی آوردند و آماده حمله و جنگ بودند، برادر دلاورش عباس علیه السلام را به نزد آنان فرستاد و به او فرمود: اگر می‏توانی تا فردا جنگ را به تأخیر بینداز و سپس فرمود: «لعلنا نصلی لربنا و ندعوه و نستغفره، فهو یعلم انی کنت احب الصلاة له وتلاوة کتابه و کثرة الدعاء والاستغفار»؛ «شاید امشب برای پروردگارمان نماز به جا آوریم و به درگاه او دعا نموده و طلب بخشش کنیم. خدا می‏داند که من نماز برای او و خواندن کتابش و زیادی دعا و استغفار را دوست می‏دارم».9 نماز و دعا و راز و نیاز با خداوند، از چه عزتی سرشار است که سالار شهیدان علیه السلام به خاطر آن، از دشمن برای به تأخیر انداختن جنگ درخواست می‏کند.پی­نوشت­ها:‏1 - میزان الحکمه، ج 5، ص 368، ح 10243.2 - همان، ص‏367، ح‏10235.  همان، ح‏10238.4 - همان، ح‏102345 - عنکبوت(29): آیه 45.6 - همان، ص 369، ح 102457 - میزان الحکمه، ج 5، ص 371 ح‏5-10254.8 - بحارالانوار، ج‏44، ص 392.9 - بحارالانوار، ج‏45، ص‏21.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/24 و ساعت 19 |

                           

                   تقاضاي تأخير جنگ به خاطر نماز

در روز نهم محرّم، عمر سعد و ديگر سران نظامي تصميم گرفتند كه با يك حمله عمومي كار را يكسره كنند، حركت لشگرها و بالارفتن گرد و غبارها همه را متوجّه خود ساخت، امام حسين‏ عليه السلام برادرش حضرت عبّاس‏ عليه السلام را فرستاد تا علّت حركت سپاه دشمن را بداند.
قال الامام الحسين‏ عليه السلام: يا عبَّاسُ: اِرْكَبْ بِنَفْسي أَنْتَ - يا أَخي - حَتَّي تَلْقاهُمْ فَتَقُولَ لَهُمْ: ما لَكُمْ؟ وَما بَدالَكُمْ؟ وَتَسْأَلْهُمْ عَمَّا جاءَبِهِم؟.
امام حسين‏ عليه السلام فرمود: (برادرم توبه جاي من سوار شو و بنزد اينان برو و به ايشان بگو چيست شما را و چه مي‏خواهيد؟ و از سبب آمدن ايشان پرسش كن).
حضرت عبّاس رفت و بازگشت و فرمود: مي‏گويند يا با يزيد بيعت كن و يا آماده نبرد باش.
حضرت اباعبدالله‏ عليه السلام به برادر فرمود:
اِرْجَعْ اِلَيْهِمْ فَاِن اِسْتَطَعْتَ أَنْ تُؤَخِّرَهُمْ إِلي غَدْوَةٍ وَتَدْفَعَهُمْ عَنَّا الْعَشِيَّةَ، لَعَلَّنا نُصَلّي لِرَبِّنا اللَّيْلَةَ وَنَدْعُوهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، فَهُوَ يَعْلَمُ أَنّي كُنْتُ اُحِبُّ الصَّلاةَ لَهُ وَتِلاوَةَ كِتابِهِ وَكَثْرَةَ الدُّعاءِ وَالْاِسْتِغْفارِ.
(بسوي آنان بازگرد و تلاش كن جنگ را به فردا واگذاري تا ما امشب را نماز بخوانيم و به دعا و استغفار بگذرانيم، خدا مي‏داند من از كساني هستم كه نماز و قرآن خواندن، و زياد دعا كردن، و استغفار را دوست دارم).
طبري مي‌نويسد: امام حسين‌(ع) از سپاه كوفه براي اداي نماز و دعا يك شب رامهلت خواست‌:
«قال الحسين ارجع اليهم و استمهلهم هذه العشية الي غد لعلّنا نصلي لربنا اللّيلة و ندعوه و نستغفره فهو يعلم اني احب الصلوة له و تلاوة كتابه و كثره الدعا و الاستغفار؛بعد از مكالمه حضرت ابي الفضل‌(ع) با شمر در عصر تاسوعا و بازگو كردن جريان محضرمبارك برادر عزيزش حسين‌(ع) حضرت فرمود: به سوي آنها برگرد و امشب را تا صبح مهلت بگير، اميد آن كه ما براي خشنودي خدا امشب را نماز گزارده و او را بخوانيم و طلب آمرزش كنيم‌. به راستي كه من نماز براي خدا و تلاوت كتاب او و دعا و استغفار زياد را دوست دارم‌».
به راستي نماز چيست كه در عصر تاسوعا هنگامي كه به سيد الشهدا عليه السلام پيشنهاد حمله مي شود، حضرت طي چند نوبت گفتگو جنگ را يك روز به تأخير مي اندازند و مي فرمايند: انّي اُحبّ الصلوة و نفرمود: مي خواهم نماز بخوانم، بلكه فرمود: من نماز را دوست دارم. بسياري از ما نماز مي خوانيم، ولي چقدر دوست داريم؟
زراره از امام صادق عليه السلام در باره كعبه پرسيد: دهها سال است كه هرگاه درباره ي حج و كعبه از شما سوال مي كنم، پاسخ جديدي مي دهيد، علم شما به كجا متّصل است؟ امام فرمودند: آيا مي خواهي كعبه اي كه هزاران سال قبل از ادم بوده با چند كلمه اسرارش تمام شود.
اين در حالي است كه كعبه و تمامي اسرار و رموز آن كه امام به آن اشاره فرمودند، تنها قبله ي نماز است و قبله يكي از شرايط نماز!!
امام حسين عليه السلام حاضر مي شود تا بدن مباركشان سوراخ سوراخ شود، ولي ارزش نماز شكسته نشود. سر مقدّس سيد الشهدا بر روي ني قرآن مي خواند، يعني سر از بدن جدا مي شود ولي سر و دل از قرآن جدا نمي شود.
عزادارن حسيني! ظهر عاشورا در هر كجا هستيد، به ياد امام حسين عليه السلام و آخرين نماز كربلاي او، همراه با حضرت مهدي (عجل اللّه تعالي فرجه الشريف) نماز ظهر عاشورا را باشكوه و با اخلاص بپا داريد.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/19 و ساعت 20 |

        

حضور قلب در نماز

امام حسين‏ عليه السلام در مسجد مدينه نماز مي‏خواند و مردم از پيش روي او رفت و آمد مي‏كردندچون برخي پس از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم اين مسئله را مطرح كردند كه عبور از جلوي نمازگذار حرام است و باعث باطل شدن نماز مي‏گردد و اجازه دادند كه نمازگذار با دست يا با عصا مانع عبور مردم شوند، در حاليكه در سنّت رسول ‏خدا صلي الله عليه و آله و سلم چنين دستوري وجود ندارد.
وقتي نماز امام تمام شد به او اعتراض كردند چرا مانع عبور مردم نشدي؟.
قال الامام الحسين‏ عليه السلام: وَيْحَكَ إنَّ الله عَزَّ وَجَلَّ أَقْرَبُ إِليَّ مِنْ أَنْ يَخْطُرَ فيما بَيْنيوَبَيْنَهُأَحَدٌ.
امام حسين‏ عليه السلام فرمود: واي برتو همانا خداوند عزيزو بزرگ نزديكتر از آن است كه كسي بين من و او قرار گيرد

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/18 و ساعت 0 |

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/15 و ساعت 15 |

                                                                                                                                                                              

هديه به خاطر آموزش نماز


مُحَمَّدُ بْنُ شَهْرَآشُوبَ فِي الْمَنَاقِبِ، مُرْسَلًا أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيَّ عَلَّمَ وَلَدَ الْحُسَيْنِ ع الْحَمْدَ فَلَمَّا قَرَأَهَا عَلَى أَبِيهِ أَعْطَاهُ أَلْفَ دِينَارٍ وَ أَلْفَ حُلَّةٍ وَ حَشَا فَاهُ دُرّاً فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ ع وَ أَيْنَ يَقَعُ هَذَا مِنْ عَطَائِهِ يَعْنِي تَعْلِيمَه‏  مستدرك‏الوسائل ج : 4 ص : 247
وَ قِيلَ إِنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيَّ عَلَّمَ وَلَدَ الْحُسَيْنِ ع الْحَمْدَ- فَلَمَّا قَرَأَهَا عَلَى أَبِيهِ أَعْطَاهُ أَلْفَ دِينَارٍ وَ أَلْفَ حُلَّةٍ- وَ حَشَا فَاهُ دُرّاً فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ- وَ أَيْنَ يَقَعُ هَذَا مِنْ عَطَائِهِ يَعْنِي تَعْلِيمَهُ وَ أَنْشَدَ الْحُسَيْنُ ع-
          إِذَا جَادَتِ الدُّنْيَا عَلَيْكَ فَجُدْ بِهَا-             عَلَى النَّاسِ طُرّاً قَبْلَ أَنْ تَتَفَلَّتْ-
          فَلَا الْجُودُ يُفْنِيهَا إِذَا هِيَ أَقْبَلَتْ-             وَ لَا الْبُخْلُ يُبْقِيهَا إِذَا مَا تَوَلَّت‏ 
امام حسين(ع)به معلمي كه سوره حمد به فرزندش ياد داد هداياي بسياري داد كه مورد اعتراض واقع شد، ولي امام(ع)مي‏فرمود: سوره حمد كجا و اين هدايا كجا؟بحار الأنوار، ج‏44، ص: 191

                                                                                        

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/15 و ساعت 0 |

ايثارجان حسين به خاطر نماز

امام حسين و يارانش به خاطر نماز جان خود را عاشقانه  ايثار كردند.اگر من در نماز امام حسين بودم نمازم را عاشقانه تر از هميشه مي خواندم؛ زيرا كه حسين و نماز بهترين و زيباترين واژه هاي زمين هستند.نماز عاشوراي امام حسين مظهر گذشت و شجاعت بود

 

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/14 و ساعت 19 |

 راز و نياز

به دنبال خلوتي مي گشتم تا با معبود خود راز و نياز كنم و اشك بريزم، تا شايد بغض چندين ساله ام بشكفد و عاشقانه حسين راصدا بزنم.اي عاشقان حسين بياييد دست در دست هم بگذاريم و همچون حسين  صفوف نماز را برپا كنيم وگوش وسر برخاك و تربتش بگذاريم و اين گفتة امام صادق كه فرمودند خاك حسين نورانيتي دارد كه پرده هاي مانع را پاره مي كندبياييد پيمان خود را نشكنيم و اين اهرم استعانت را در دست بگيريم و نگذاريم شيطان در وجودمان رخنه كند.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/12 و ساعت 19 |

به خون مبدل شدن تربت امام حسين (ع )

اينجانب عبدالحميد حسانى فرزند عبدالشهيد حسانى ، ساكن فراشبند فارس ‍ نسبت به تربت خونين امام حسين عليه السّلام قبلاً در داستانهاى شگفت تاءليف حضرت آيت اللّه العظمى آقاى حاج سيد عبدالحسين دستغيب شيرازى خوانده بودم ، خودم و اهل خانه كه سواد فارسى داشته اند خواندند و در ضمن در سال اخير قبل از محرم ، پدرم عازم كربلا شد و مقدارى تربت خريد كرده و آورد. خواهرى دارم به نام ((ساره خاتون حسانى )) متوسل شدند به ائمه ، تربتى كه پدرم آورده بود مقدار كمى از آن را با پارچه اى از حرم ابوالفضل عليه السّلام مى پيچد و شب را احيا مى دارد (يعنى شب عاشورا) و از ائمه و فاطمه زهرا عليهاالسّلام مى خواهد كه اگر ما يك ذرّه نزد شما قابليم اين تربت همان حالتى كه آقا در كتاب نوشته اند براى مابشود، اتفاقا روز عاشوراى گذشته بعد از نماز ظهر يك و ده دقيقه بعد از ظهر به آن نگاه مى كنند. دو خواهرم و زن برادرم آن را مى بينند ويك مرتبه مى افتند به گريه و زارى ، مى بينند همان حالتى كه آقا! در كتاب نوشتند اتفاق افتاده و تربت مزبور حالت خون پيدا كرده بود و حقير كه بعد از مسجد آمدم خودم هم ديدم و مقدارى از آن را آوردم به خدمت حضرت آيت اللّه العظمى آقاى دستغيب و تربت مزبور هم هنوز موجود است و رنگ تربت به طور كلى جگرى شده رطوبت كمى برداشته بود، بعد به تدريج حالت خشكى پيدا كرده و هنوز هم باقى است با همان رنگ جگرى و نظير همين قضيه فوق كه ذكر شد مقدارى تربت مزبور در سال 98 قمرى باز در فراشبند فارس ، كوى مسجدالزهراء، منزل مشهدى عبدالرضا نوشادى بوده و در جلسه نشان دادند به خون مبدل شده كه همه آن را مشاهده كردند.
داستانهاي شگفت ـــ شهيد دستغيب شيرازي
+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/09 و ساعت 19 |

روز رهايي

نماز حضرت اباعبدالله يعني نماز انبيا و اوليا . نماز اباعبدالله پرواز روح و تمام اعضاي بدن به سوي خداست . اگر من در نماز اباعبدالله بودم، آن قدر جذب وجود مبارك آن آقا و سرورم مي شدم، كه تيرها و نيزه ها و شمشيرها را فراموش مي كردم وغرق در وجود و جمال مبارك او  خداي حسين مي شدم؛ آن قدر كه ميدان جنگ و نبرد با دشمنان اسلام را فراموش مي كردم.زبانم را پرواز مي دادم به سوي عالم برتر و بالاتر از فرشتگان؛آن جا كه عالم الوهيت نام دارد؛ و آن جا وجودم غرق تماشاي جمال حضرت دوست مي شد. دل نوشته دانش آموز

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/07 و ساعت 19 |

 

حسرت حضور در نماز حسين

يا حسين ! حسرت حضور در نماز عاشوراي تو، مرغ دلم راخانه نشين كرده و هواي پرواز را از او گرفته است . يا حسين !حسرت حضور در نماز تو، سينه ام را ويران و دل بي كينه ام راميهمان داغ شقايق ها كرده است . يا حسين ! حسرت حضور در نيت عاشقانة تو دست هايم را خشك كرده و عصاي برخاستنم را از من گرفته است . درد غيبت از نمازت، فرصت تكبيرهاي كبرشكن را ازمن گرفته است و در سجادة نمازم، سبزينة دعا نمي زند . كاش درزمين سجده ام، تو بذر بندگي مي پاشيدي. اكنون فاخته اي هستم كه داد كو كو سر مي دهم و كوه به كوه در حسرت حضور در نمازعاشورايي، به دشت هاي تفتيده پر مي كشم و سراغ آ ن را از شن هاي داغ صحرا مي گيرم. من هنوز الفباي عاشقي را نياموخته ام. پس تامرز جنون ديري مانده است. كاش روز عاشقي را تو يادم مي دادي ؟

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/06 و ساعت 19 |

   ذَكَرْتَ الصَّلوهَ جَعَلَكَ اللّهُ مِنَ الْمُصَلّین

ظهر عاشورا نزدیك می شد، سی نفر از اصحاب حسین علیه السّلام ر جریان یك درگیری و تیراندازی كه بوسیله دشمن انجام گرفت به خاك و خون غلطیدند. بقیه در انتظار جانبازی لحظه شماری می كردند و بی قراری می نمودند. ناگهان مردی از اصحاب اباعبدالله به نام ابو ثمامه صید اوی ؛ متوجه شد كه ظهر شده است به خدمت امام علیه السّلام شتافت و عرض ‍ كرد: یا ابا عبدالله ! وقت نماز فرا رسیده است و ما دلمان می خواهد برای آخرین در زندگی ، نماز جماعتی با شما بخوانیم . حضرت سر سوی آسمان برداشت و فرمود: ذَكَرْتَ الصَّلوهَ جَعَلَكَ اللّهُ مِنَ الْمُصَلّین ؛ نماز را یاد كردی ، خداوند تو را از نماز گزاران قرار دهد. فرمود: از این قوم بخواهید تا دست از جنگ بردارند تا ما نماز گذاریم . حصین بن تمیم چون این بشنید فریاد برداشت كه نماز شما مقبول درگاه خدا نیست . حبیب بن مظاهرعلیه السّلام ا صدای بلند فرمود: نماز پسر رسول خداصلّی اللّه علیه و آله قبول نمی شود و از تو قبول خواهد شد. امام در همان میدان جنگ به نماز ایستاد و اصحاب هم به آن حضرت اقتدا كردند. (نمازی كه در اصطلاح فقه اسلامی نماز خوف نامیده می شود یعنی دارای دو ركعت به مانند نماز مسافر). نیمی از یاران در مقابل دشمن ایستادند و نیمی به جماعت اقتدا كردند. نمازگزاران می بایست یك ركعت از نماز را با امام بخوانند و ركعت دیگر را خود بجا آوردند تا زودتر پُست را از دوستان تحویل گرفته و آنها نیز فضیلت جماعت و نماز خواندن با حسین علیه السّلام را در یابند. امام و یارانش از دشمن چندان دور نبودند و در حمله ناجوانمردانه ای كه دشمن انجام داد اصحابی كه خود را مقابل خصم سپر ساخته بودند مورد اصابت تیرهای دشمن قرار گرفتند. وقتی كه امام نمازش تمام شد یكی از رادمردان را در خاك و خون غلطان یافت . سعید بن عبدالله حنفی بود. امام خودش را به بالین او رساند، سعید تا متوجه شد كه آقا به بالینش آمده ، عرض كرد: یا ابا عبدالله ! اوفیتُ؛ آیا من حق وفا را بجا آورده ام ؟ آری این بود آخرین نماز اباعبدالله و یاران پاكبازش در ظهر عاشورا در سرزمین كربلا!!.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/05 و ساعت 20 |

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/05 و ساعت 20 |

 تاثیرعبادت و نماز در لشكر عمر سعد 


شب عاشورا 32 نفر از لشكر يزيد كه عبورشان از كنار خيمه‏هاي امام حسين(ع)بود تحت تأثير قرار گرفتند.[اللهوف، ص41].
عبادت‌هاي شب عاشوراي حسين و اصحاب گرامي‌اش حرّ و عده‌اي ديگر را به سوي حق رهنمون كرد و در مسير راه نيز زهير و عده‌اي را به جانب حق كشانيد. اين كشتي نجات تا پايان دنيا در حركت است‌، تا غرق شدگان بحر معاصي را از هلاكت و نابودي نجات دهد.
اگر امام در ظهر عاشورا به نماز و بر دوستي‌ِ نماز و دعا سفارش مي‌كند، به اين جهت است كه مردم را عاشق دستورهاي الهي كند و اهميت احكام الهي را به آنها عملاً گوش زد نمايد تا مردم از قافله سعادت باز نمانند.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/05 و ساعت 19 |

             نماز ظهرعاشورا

روز عاشورا شهادت ها اغلب بعد از ظهر صورت گرفت . يعني تاو تمام بني هاشم و خود امام  ظهر عاشورا غالب صحابه اباعبدالله كه بعد از ظهر شهيد شدند، زنده بودند . فقط در حدود   سي نفر از اصحاب در جريان يك تيراندازي كه به وسيله دشمن انجام شد، قبل از ظهر شهيد شدند؛ والا باقي ديگر تا ظهر عاشورادر قيد حيات بودند . مردي از اصحاب امام يك وقت متوجه شد كه يا اباعبدالله وقت نماز است و » : الان اول ظهر است . آمد عرض كرد«. ما دلمان مي خواهد براي آخرين بار نماز جماعتي با شما بخوانيم امام نگاهي كرد تصديق كرد كه وقت نماز است .

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/05 و ساعت 19 |

نماز ملكوتي

به دستان بريدة قمربني هاشم؛ به گلوي ؛  تقديم به حسين خونين علي اصغر؛ به غربت زينب و به پاكي رقيه.صبح عاشورا است . از هوا گرما مي بارد. لب هاي خش كيده، انگاردر سكوت كربلا، فرياد آب آب سرم ي دهند، ولي ياران امام هيچ نمي گويند. غم تنهايي و اسير بودن در چنگال  حسين را خوانده بودند، آنان را از تشنگي  كساني كه خود، حسين غافل كرده است . از ياد برده اند كه تشنه اند، كه غم غربت سخت گلوي آنان را مي فشارد و مجالي بر تشنگي نمي دهد.شايد تنها يك چيز به آن ها اميد مي دهد : ديدن استواري كه همچون كوه ايستاده است، رو به روي دشمنان، رويدر روي شهادت و رو در روي غربت؛ رو در روي كساني كه او راخوانده اند و اكنون در صفي پيوسته، به عنوان دشمن در برابر او قدعلم كرده اند.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/05 و ساعت 19 |

اگر در نمازش بودم

 در دشت شقايقِ لطفش قدم مي زدم و درپرتو روشن پيشاني اش گم مي شدم و با برخوردِ نسيمِ نوازش دهندةِ نگاهش در اوج ملكوت، خود را مي ديدم.اگر در آسايش وجودش كه نماز اول وقت بود، حاضر بودم درو در « الله اكبر » مهربانانه فرياد سر مي دادم  حضور سبز حسين استواري قامت بلند او، نيازمند و ناتوان دست نياز به آسمان دراز مي كردم و آواي روح بخش را « ربنا »سر مي دادم. اگر در نماز امام حسين بودم، لحظه لحظة ديدار را در دفتري  از عظمت ذ كرش ثبت مي كردم و ورق ورق، از برگ هاي درختان لطف را در دفترم مي گذاردم و با سلام مهربانش كتابي از جنس رنگين كمان و با قيمت تمام خوبي هاي دنيا و با بوي ياس هاي خوشبو در اولين قفسة كتابخانه ام جا مي دادم

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/05 و ساعت 19 |

نمازِ علي عشق بود و ايثار

مسجد طنين انداخته بود و آن جا را معطر كرده بود و نام علي ورد زبان ها بود، آن گونه كه هركس مشكلي مي يافت فرياد مي زدسراسرِ نمازِ علي عشق بود و ايثار . علي عاشق بود؛علي عاشق مهر و سجاده، عاشق خدا و عاشق ذكر . علي مردي از نوربود و در خانة نور به دنيا آمد . علي ستاره اي نوراني بود كه درآسمان تاريك شب، درخشش خود را به نمايش گذاشت.آن هنگام كه الله اكبر نمازش، ستون هاي مسجد را به مناجات باخدا مي خواند هيچ كس نمي توانست علي را از معبودش جدا سازد .آن وقت علي بود با خدا؛ تنهاي نها.سجادة علي و نمازش چون حلقه هاي زنجيري به هم پيوسته بودند و وي را هميشه از تنگناي جهان تاريك به عالمي پاكمي بردند؛ دنيايي كه ما تصور آن را هم نم يكنيم.هنگام نماز، او چنان عاشقانه و عارفانه زنجير اتصال با خدا رامحكم مي كرد كه هيچ فكري جز معبود در زلال چشمه سار روشن انديشه هايش جا نمي گرفت. علي ، هماي رحمت و فرزند كعبه بود.

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/09/01 و ساعت 19 |

 با شنیدن صدای اذان احساس می کنم..........

 با شنیدن صدای اذان احساس می کنم ندای روز قیامت را بخاطر می آورم وظاهر وباطن خود را برای اجابت این ندا آماده می سازم . چون کسانی که برای پاسخ به این ندا بشتابند همان ها هستند که در روز قیامت به لطف الهی ندا داده می شوند اگر انسان با شنیدن اذان دلش سرشار از شادی وسرور می شود وبا میل و رغبت اورا به پاسخ فرا می خواند باید بداند که در قیامت نیز به بشارت ورستگاری ندا داده خواهد شد به همین دلیل پیامبر (ص)می فرمایند: ارحنا یا بلال بها وبا لنداء الیها ؛ ای بلال !  مارابا نماز وندای دعوت به آن (اذان)راحت ساز؛  زیرا روشنی چشم آن حضرت درنماز بود اذان دعوت برای ملاقات است وهمان گونه که روز قیامت مردم برای  عرضه بر خداوند فراخوانده می شوند . دردنیا نیز گویندگان اذان مومنان را به مجلس حضور ومعراج زیارت پروردگار فرا می خوانند . اگر معرفت انسان در این دنیا به حدی باشد که ازاین ندا لذت ببرد در آخرت نیز ازملاقات حضرت حق بی بهره نخواهد بود .زیرا معرفت دراین دنیا به منزله ی بذر مشاهده درآخرت است واگر براثر جهل، حال انسان به گونه ای باشد که این ندا اورا خوش نیاید این امر سبب خواهد شد که ندای روز قیامت نیز خوشاینداو نباشد واگردر این دنیا هنگام شنیدن اذان در زمره غافلان باشد حالش در قیامت مناسب با این غفلت خواهد بود ودر سایر مقامات دین و نوامیس شرع امر به همین منوال است زیرا انسان برهمان چیزی می میرد که برآن زندگی کرده وبرهمان چیزی محشور میشود که برآن مرده وجز آن چه در زمین دل کاشته چیز دیگری درو نخواهد کرد بنابراین کسی که هنگام نماز از وظیفه ی خود دربرابر پروردگار آگاه باشد وبداند که این امر لطفی عظیم از ناحیه ی  حضرت حق نسبت به اوست مسلما روشنی چشمش درنماز خواهد بود وهمان گونه که مشتاق  ومنتظر مجالس انس با دوستان خویش است نسبت به نماز وگفتگو با پروردگارش نیز چنین خواهد بود وهمان گونه که دعوت دوستانش را برای حضور درچنین مجالسی می پذیرد اذان را  نیز که به منزله ی منادی ذات اقدس حق است به گوش جان  می شنودوپاسخ می گوید .باشنیدن ((الله اکبر))دلم را متوجه عظمت وبزرگواری ذات اقدس الهی میکنم ودنیا وآنچه را درآن است کوچک می شمارم تا درتکبیرم دروغگو نباشم هرگاه ((لا اله الا الله)) را می شنوم هر معبودی جز اورا از لوح دلم محو   می کنم رسول خدا را حاضر دیده وبا رعایت آداب حضور آن بزرگوار با نیت خالص به رسالت آن بزرگوار گواهی می دهم هنگامی که به غار وآنچه موجب فلاح ورستگاری وبهترین اعمال است فراخوانده می شوم جانم را به حرکت در می آورم وقلب و قالبم را گسترش می بخشم .پس از این عهدم را با تکبیر وتعظیم ذات اقدس حق تجدید می کنم  وهمچنان که نمازخودراباتکبیراوآغازکردم باتکبیر اونیز پایان  می دهم و مبدا خود را از او وبازگشت خودرا به سوی او قرار داده وبرحول وقوه او اعتماد می کنم .صفیه صفری کلاس سوم  دبیرستان سید علی محمدیان   آبان 89

 

+ نوشته شده توسط سرافراز در 90/02/03 و ساعت 0 |

کمک ملائکه به نمازگزار هنگام مرگ

 صادق (ع ) : ان ملک الموت یدفع الشیطان عن المحافظ علی الصلاة و یلقنه شهادة ان لا اله الله و ان محمدا رسول الله فی تلک الحالة العظمیة همانا  ملک الموت " شیطان را در دم مرگ از کسی که حافظ نماز است ، دور می   کند  شهادت بر   وحدانیت خدا  و رسالت رسول خدا (ص ) رادر هنگام هولناک مرگ به او تلقین می کندتوفیق شهادتین پیدا می کند وسائل الشیعه ، ج 3، 19  

+ نوشته شده توسط سرافراز در 89/08/29 و ساعت 22 |

عبور از صراط

پیامبر (ص ) و من حافظ علی الجماعة حیثما کان مر علی  الصراط کالبرق الخاطف اللامع فی اول زمرة مع السابقین :کسی که محافظت و مداومت برنمازجماعت کندمانندبرق سریع ودرخشان همراه نخستین گروه بهشتیان از روی صراط می گذرد (ثواب الاعمال ، ص 343 )

+ نوشته شده توسط سرافراز در 89/08/29 و ساعت 21 |


Powered By
BLOGFA.COM


نماز
كد لوگوي ما